.
.. .
.Τηλέφωνο επικοινωνίας 697-411-3795 ή περάστε από το φυλάκιο των εθελοντών στο πατητήρι της Ανω Γλυφάδας (τέρμα Κων/νου Αθανάτου περιοχή καφεπολών).
Το βουνό είναι υπόθεση όλων μας.
ΠΡΑΣΙΝΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ. ΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΑΝΩ ΓΛΥΦΑΔΑΣ ΓΙΑ ΑΝΑΔΑΣΩΣΗ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ME ΟΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ ΜΠΟΡΕΙΣ!!! ΘΕΛΕΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΜΑΣ; ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΡΟΠΟΙ ! ΦΥΤΕΨΕ ΚΑΙ ΥΙΟΘΕΤΗΣΕ ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ. ΓΛΥΦΑΔΑ ΑΝΑΔΑΣΩΣΗ ΜΠΟΡΕΙΣ !!! GLYFADA REFORESTATION - ANADASOSI !!! Μονοπάτια περιπάτου στην Ανω Γλυφαδα
.
.
.
Η προστασία των δασών είναι υπόθεση όλων μας
Πώς να περιορίσουμε τον κίνδυνο των δασικών πυρκαγιών ;
Αν είστε κυνηγός ή εκδρομέας:
Όταν οδηγείτε στο δάσος και ο κίνδυνος έναρξης πυρκαγιάς είναι υψηλός:
Πως πρέπει να ενεργήσετε μόλις αντιληφθείτε μια πυρκαγιά.
Η κλήση στον αριθμό αυτό είναι χωρίς χρέωση τόσο από σταθερό όσο και από κινητό τηλέφωνο. Επίσης, στα καρτοτηλέφωνα δεν απαιτείται η εισαγωγή τηλεκάρτας. Σε περίπτωση που το κινητό τηλέφωνο μας δείχνει την ένδειξη «κλήσεις έκτακτης ανάγκης» ή «εκτός δικτύου» τηλεφωνείστε στο 112.
Περισσότερες πληροφορίες Πυροσβεστικό σώμα: http://www.fireservice.gr
.
.
.
.
Ευχαριστούμε τον Παναγιώτη Χαμπίπη για το video που μας έστειλε.
.
.
Στην σημερινή Αθήνα όλοι βλέπουμε τα τελευταία χρόνια την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής μας που οφείλεται στην ρύπανση, την ηχορύπανση, την αύξηση θερμοκρασίας του περιβάλλοντος και των κτιρίων μας .
Αποτέλεσμα αυτών είναι η κόπωση των κατοίκων της πόλης, οι συχνότερες ασθένειες κυρίως στα παιδιά μας (άσθμα κ.α.), οι αδιαθεσίες, οι πονοκέφαλοι, η νευρικότητα, το άγχος κ.α.
Ένας σημαντικός λόγος που έχει συμβάλλει σ’ αυτό είναι η αλλαγή του μικροκλίματος. Σύμφωνα με έρευνες του Πανεπιστημίου Φυσικής Αθηνών η διαφορά θερμοκρασίας της πόλης των Αθηνών και των περιφερειακών Δήμων φτάνει τους 12ο C.
Στην ίδια έρευνα φαίνεται καθαρά ότι η θερμοκρασία αέρα πάνω από την πόλη έχει αυξηθεί ραγδαία τα τελευταία χρόνια. Αυτό γίνεται γιατί οι ταράτσες μας και γενικώς οι επίπεδες επιφάνειες κρατούν θερμοκρασίες πολύ υψηλές (50-70ο C ) με αποτέλεσμα ο αέρας που κατεβαίνει από τους ορεινούς όγκους θερμαίνεται υπερβολικά και έχουμε αλλαγή τους μικροκλίματος. Ο αέρας ανεβαίνει γρηγορότερα στα ψηλότερα στρώματα αέρα και έχουμε πιο έντονα καιρικά φαινόμενα (καταιγίδες, αέρηδες ισχυρούς, χαλαζόπτωση κ.α.)
Οι θερμοκρασίες στις σκουρόχρωμες επιφάνειες (άσφαλτος, σκούρα πεζοδρόμια) το καλοκαίρι φτάνει τους 70ο C.
Σύμφωνα με την ίδια μελέτη του Πανεπιστημίου Φυσικής Αθηνών όσους υπονόμους όμβριων υδάτων και αν κατασκευάσουμε δεν πρόκειται να λύσουμε τα πλημμυρικά φαινόμενα των Αθηνών γιατί όλη η Αθήνα έχει γίνει μια επίπεδη τσιμεντένια λεκάνη χωρίς χώρους απορρόφησης υδάτων (ρέματα, ακάλυπτους χώρους, ζώνες πρασίνου κ.α.) με αποτέλεσμα μια μικρή βροχή να δημιουργεί πλημμυρικά φαινόμενα αφού αυξάνεται η ταχύτητα απορροής των υδάτων.
Οι πολυκατοικίες θερμαίνονται υπερβολικά από την ταράτσα ιδίως και τους πλευρικούς τοίχους και δεν μπορούν ν’ αποβάλλουν εύκολα την θερμοκρασία, αποτέλεσμα αυτού του φαινόμενου είναι να χρειαζόμαστε μεγαλύτερα ποσά ενέργειας για να ψύξουμε τον χώρο μας και πάλι δεν θα είμαστε ευχαριστημένοι.
Ενώ τον χειμώνα πολλές φορές η υγρασία επηρεάζει την μόνωση του σπιτιού.
ΤΙ ΕΙΝΑΙ
Οι πράσινες στέγες είναι μια προσπάθεια των τελευταίων χρόνων να τοποθετηθούν φυτά και πράσινο στις ταράτσες των σπιτιών.
Υπάρχουν εταιρίες οι οποίες αναλαμβάνουν να κάνουν την στατική μελέτη και την τοποθέτηση των υλικών (μονωτικά υλικά). Το υλικό το οποίο χρησιμοποιείτε είναι ελαφρύ (ανακυκλωμένος πυρήνας ελιάς κ.α.) και συγκρατεί αρκετές ποσότητες νερού. Τα φυτά τα οποία φυτεύονται χρειάζονται μικρές ποσότητες νερού (εξοικονόμηση νερού) και το έδαφος είναι τέτοιο το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους κατοίκους και να το πατάνε.
ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΚΤΙΡΙΟΥ
Το πρώτο και σημαντικότερο είναι ότι βελτιώνεται η ποιότητα του αέρα των κατοίκων του σπιτιού με αποτέλεσμα να βελτιώνεται η διάθεση και η απόδοση των κατοίκων.
ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
ΚΟΣΤΟΣ
Το κόστος μιας τέτοιας κατασκευής ανέρχεται περίπου στα 30 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, η τιμή αυτή όμως θα μειωθεί αισθητά γιατί αυτές οι εταιρίες είναι Ευρωπαϊκές ενώ αναμένονται και Ελληνικές εταιρίες να μπούνε στην αγορά οπότε θα πέσει το κόστος. Ακόμα όμως και αυτό δεν αποτελεί τροχοπέδη γιατί τα οφέλη είναι πολύ μεγαλύτερα. Σπαταλούμε για τις οικοδομές μεγάλα ποσά (πολυτελείας πλακάκια, κ.α.) μόνο για καλαισθησία, αυτό δείχνει ότι μπορούμε να διαθέσουμε αυτό το ποσό για την παντοτινή αναβάθμιση του αέρα του σπιτιού μας που ζούμε εμείς και τα παιδιά μας, που εργαζόμαστε , που κοιμόμαστε που ξεκουραζόμαστε.
ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΜΕΧΡΙ 30%
Το σημαντικότερο είναι το έργο αυτό είναι ανταποδοτικό γιατί γίνεται φοβερή εξοικονόμηση ενέργειας (πετρέλαιο το χειμώνα , air condition το καλοκαίρι). Τους καλοκαιρινούς μήνες υπάρχει δροσιά και ευχάριστη ατμόσφαιρα. Έτσι μέσα σε λίγα χρόνια υπάρχει απόσβεση της δαπάνης μας από την εξοικονόμηση ενέργειας , αλλά συμβάλουμε και στην γενικότερη οικονομία της χώρας μας.
Πιστεύω ότι μπορούμε να διαδώσουμε όλοι μας αυτή τη νέα προσπάθεια ακόμα και στους χώρους εργασίας μας (κυβερνητικά κτίρια, σχολεία, Δημοτικά κτίρια κ.α. ).
Ακόμα και αν δεν μπορούμε να φτιάξουμε πράσινες στέγες εξ’ ολοκλήρου μπορούμε να τοποθετήσουμε πολλές μεγάλες γλάστρες στις ταράτσες και να φυτέψουμε όσους περισσότερους χώρους μπορούμε.
ΑΣΤΙΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ
Τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται μια δραστηριότητα από Δήμους της Γερμανίας, Αγγλίας και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες όπως και στην Αμερική.
Οι Δήμοι δίνουν κοινόχρηστους χώρους στους κατοίκους οι οποίοι καλλιεργούν λαχανικά και φρούτα με βιολογικές καλλιέργειες τα οποία τα χρησιμοποιούν για την οικογένεια τους.
Το λίπασμα προέρχεται από την κομποστοποιήση οικιακών αποβλήτων με αποτέλεσμα να μειώνονται τα απόβλητα και να γίνεται ανακύκλωση.
Οι γιαγιάδες μας παλιά είχαν ένα βαρέλι στο οποίο έριχναν όλες τις άχρηστες τροφές οι οποίες με την σειρά τους γίνονταν λίπασμα για τα φυτά.
Άρθρο του
Χαμπίπη Παναγιώτη
Η μέθοδος αυτή ίσως είναι η πιό φθηνή και εύκολη λύση για την αναδάσωση των καμένων εκτάσεων της Ελλαδάρας μας. Ας βοηθήσουμε όλοι.
Είναι η πρώτη αφρικανή γυναίκα που τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης 2004.
Η Γουάνγκαρι Ματάι (Wangari Maathai), η πρώτη Αφρικανή που τιμήθηκε με Νόμπελ Ειρήνης για τη συμμετοχή της στην ανάπτυξη, τη δημοκρατία και την ειρήνη.
Η Γουάνγκαρι Ματάι (Wangari Maathai) γεννήθηκε το 1940 στην πόλη Νιέρι της Κένυας, στην Ανατολική Αφρική. Τέλειωσε το Γυμνάσιο σε μια σχολή που διευθυνόταν από καθολικές μοναχές και ήταν ανάμεσα στους εκατοντάδες Αφρικανούς νέους που στάλθηκαν να σπουδάσουν στις ΗΠΑ, στο πλαίσιο ενός φιλόδοξου προγράμματος επί προεδρίας Κένεντι. Είναι η πρώτη γυναίκα στην Ανατολική και Κεντρική Αφρική που ολοκλήρωσε διδακτορικές σπουδές.
Σπούδασε Βιολογία στο Mount St. Scholastica College στο Atchison του Κάνσας και πήρε τον μεταπτυχιακό τίτλο της στο πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ το 1966. Έπειτα, συνέχισε τις σπουδές της στη Γερμανία και στο Ναϊρόμπι πριν αποκτήσει διδακτορικό στην Ανατομία το 1971 από το πανεπιστήμιο του Ναϊρόμπι. Το 1976, πήρε την έδρα του Τμήματος της Κτηνιατρικής Ανατομίας και έναν χρόνο αργότερα έγινε Επίκουρος Καθηγήτρια στο Τμήμα Κτηνιατρικής Ανατομίας, στο πανεπιστήμιο του Ναϊρόμπι.
Εγκαταλείποντας μια λαμπρή ακαδημαϊκή καριέρα και μια άνετη ζωή, η Γουάνγκαρι Ματάι επέστρεψε στη Κένυα για να αγωνιστεί για τον δασικό πλούτο της χώρας της και να γίνει μια μαχητική οικολόγος. «Δεν μετάνιωσα ποτέ που αποφάσισα να μείνω και να βοηθήσω στην ανάπτυξη αυτής της χώρας. Πιστεύω ότι έχω αλλάξει κάτι. Αυτό που μου δίνει μεγάλη ικανοποίηση είναι ότι πολύς κόσμος με πλησιάζει για να μου πει ότι η προσπάθειά μου τον έχει εμπνεύσει», έχει δηλώσει σε συνέντευξή της.Η Γουάνγκαρι Ματάι είχε ενεργή δραστηριότητα στο Εθνικό Συμβούλιο Γυναικών της Κένυας από το 1976 έως το 1987. Το 1976 υλοποίησε την ιδέα της φύτευσης δέντρων από καθημερινούς ανθρώπους και το 1977 ίδρυσε έναν ευρείας βάσης κοινωνικό οργανισμό, το «Κίνημα της Πράσινης Ζώνης» («Green Belt Movement»), το μεγαλύτερο πρόγραμμα δενδροφύτευσης στην Αφρική, με στόχο την καταπολέμηση της απερήμωσης και την προώθηση της βιοποικιλότητας. Η Γουάνγκαρι Ματάι έβαλε γυναίκες να φυτεύουν δέντρα δημιουργώντας γι’ αυτές θέσεις εργασίας και αναβαθμίζοντας την εικόνα τους στην κοινωνία και την ποιότητα της ζωής τους. Μέσα από το κίνημα αυτό, περισσότερα από 30 εκατομμύρια δέντρα φυτεύτηκαν από γυναίκες στα αγροκτήματά τους και σε καταυλισμούς σχολείων και εκκλησιών σε ολόκληρη την αφρικανική ήπειρο. Στην Τανζανία, την Ουγκάντα, το Μαλάουι, το Λεσότο, την Αιθιοπία, την Ζιμπάμπουε και αλλού, οργανώθηκαν παρόμοιες πρωτοβουλίες και χρησιμοποιήθηκαν οι ίδιες μέθοδοι. Σε μια ήπειρο όπου η ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση των πόρων και η εξαθλίωση των ανθρώπων εξοντώνουν τη Φύση και το περιβάλλον, σε μία Κένυα όπου μόλις το 2% των φυσικών δασών έχουν επιβιώσει, η Ματάι κατόρθωσε να δώσει στις γυναίκες λίγα χρήματα για κάθε δέντρο που φυτεύουν. Όπως λέει και η ίδια, «πέρα από κάθε κέρδος, το πιο σημαντικό είναι η αίσθηση της ελπίδας και της δύναμης που εμφανίζεται στη ζωή αυτών των γυναικών». Ωστόσο, ο αγώνας της δεν αποδείχθηκε καθόλου εύκολος. Ο άντρας της τη χώρισε στη δεκαετία του '80 κατηγορώντας την ως «άπιστη» και αφήνοντάς την να μεγαλώσει μόνη τα τρία παιδιά τους. Το 1991 συνελήφθη και φυλακίστηκε, κάτι που είχε συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν, αφού χτυπήθηκε, απειλήθηκε και ρίχτηκε στη φυλακή για τις προσπάθειές της να προστατεύσει το περιβάλλον. Τον Ιανουάριο του 1999, ενώ συμμετείχε σε μία δενδροφύτευση, τραυματίστηκε στο κεφάλι από τις τοπικές αρχές. «Όταν με χτύπησαν», γράφει στην αυτοβιογραφία της «Unbowed» (κυκλοφόρησε στη Βρετανία από τις εκδόσεις William Heinemann), «ένιωσα περισσότερη έκπληξη παρά πόνο. Δεν ξέρω στ' αλήθεια γιατί ενδιαφέρομαι τόσο πολύ. Απλώς κάτι μέσα μου μού λέει ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα και ότι πρέπει να κάνω κάτι. Νομίζω ότι θα το αποκαλούσα Θεό».
Τον Δεκέμβριο του 2002, η Γουάνγκαρι Ματάι εκλέχθηκε στο κοινοβούλιο της Κένυας με το συντριπτικό ποσοστό του 98% των ψήφων, αφού είχε ορθωθεί εναντίον του προηγούμενου Πρόεδρου της χώρας, ο οποίος είχε κυβερνήσει την Κένυα για 24 χρόνια. «Μπήκα στην πολιτική γιατί ήθελα να δείξω ότι δεν χρειάζεται να είμαστε κλέφτες, ότι υπάρχει και ένας διαφορετικός τρόπος να κάνεις πολιτική στην Κένυα». Τον Ιανουάριο του 2003, ο πρόεδρος Mwai Kibaki τη διόρισε Υφυπουργό Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων. «Σε σχέση με τον στρατιωτικό προϋπολογισμό, τα χρήματα για το περιβάλλον ήταν ελάχιστα. Κι όμως ο στρατός της Κένυας δεν έχει πολεμήσει ούτε μια φορά επί δεκαετίες. Αυτό που κάναμε ήταν να οργανώσουμε σεμινάρια για τους στρατιωτικούς και να τους πείσουμε ότι η γη που υποτίθεται ότι προστατεύουν χάνεται κάτω από τα πόδια τους. Είδα ποταμούς που ήταν μαύροι από τη βρώμα να καθαρίζουν πάλι... Το έργο μας δεν τελείωσε, αλλά δεν φαίνεται πια ανέφικτο».
Η είδηση της βράβευσής της με το Νόμπελ Ειρήνης το 2004, βρήκε την Αφρικανή πολιτικό να διαδηλώνει υπέρ της προστασίας των δασών στην Κένυα και να μοιράζει φαγητό σε χωρικούς που υποφέρουν από την πείνα λόγω της λειψυδρίας. «Το περιβάλλον είναι πολύ σημαντικό για την ειρήνη γιατί όταν καταστρέφουμε τους πόρους μας και γίνονται σπάνιοι, τότε πολεμάμε για αυτούς», δήλωσε η ίδια στη νορβηγική τηλεόραση. Και πρόσθεσε: «εργάζομαι ώστε να μην βελτιώνεται μόνο το περιβάλλον, αλλά και η διακυβέρνηση. Έχουμε μια ιδιαίτερη ευθύνη προς το οικοσύστημα αυτού του πλανήτη. Εξασφαλίζοντας ότι τα άλλα είδη θα επιβιώσουν, εξασφαλίζουμε και την δική μας επιβίωση». Η Ματάι είναι διεθνώς γνωστή για τον αδιάκοπο αγώνα της για τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη διατήρηση του περιβάλλοντος. Έχει υπερασπιστεί την κατάργηση των ανεξόφλητων χρεών των φτωχών αφρικανικών χωρών, έχει αγωνιστεί ενάντια στην παράνομη οικειοποίηση δημοσίων εδαφών, έχει μιλήσει με θέρμη και παρρησία για την επιβίωση των δασικών εδαφών και έχει δώσει μάχες ενάντια στην εισαγωγή γενετικά τροποποιημένων οργανισμών και κατά των ορυχείων τιτανίου στην Κένυα. Εκτός από το Νόμπελ, έχει κερδίσει πολυάριθμα βραβεία για τον περιβαλλοντικό ακτιβισμό της, μεταξύ των οποίων και το μετάλλιο της Γαλλικής Λεγεώνας της Τιμής τον Απρίλιο του 2006. Τον Ιούνιο του 1997, οι Earth Times την συμπεριέλαβαν στους 100 ανθρώπους στον κόσμο που έκαναν κάτι σημαντικό στον τομέα του περιβάλλοντος. Επίσης, η Γουάνγκαρι Ματάι έχει μιλήσει εκ μέρους των γυναικών σε ειδικές συνεδριάσεις της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, ενώ το 2005 εκλέχθηκε Πρόεδρος του Οικονομικού, Κοινωνικού και Πολιτιστικού Συμβουλίου (ECOSOCC) της Αφρικανικής Ένωσης με έδρα την Αντίς Αμπέμπα της Αιθιοπίας και διορίστηκε Πρέσβειρα Καλής Θέλησης για το Δασικό Οικοσύστημα της Λεκάνης του Κονγκό. «Ζούσαμε σε μια καταπράσινη γη», γράφει στην αυτοβιογραφία της. «Οι βροχές ήταν τακτικές, είχαμε άφθονο πόσιμο νερό παντού. Υπήρχαν μεγάλα, καλοποτισμένα χωράφια με καλαμπόκι, φασόλια, σιτάρι και λαχανικά. Η πείνα ήταν κάτι άγνωστο...». Σήμερα που η αποικιακή κυριαρχία και η κακοδιαχείριση προκάλεσαν, όπως λέει, φτώχεια, πείνα, διάβρωση των εδαφών και πολιτική διαφθορά, η Γουάνγκαρι Ματάι αγωνίζεται για ένα καλύτερο αύριο, με στόχο να φυτέψει ακόμη περισσότερα δέντρα.
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία ενός κήπου μπορεί να είναι μια καλά εφοδιασμένη και προσεκτικά συντηρημένη λιμνούλα. Θα προμηθεύει μια καλή πηγή πλασμάτων για λεπτομερή μελέτη και μια πολύτιμη περιοχή προστασίας. Ακόμη και τα πιο τυπικά σχέδια μπορούν να είναι κέρδος για την άγρια ζωή και με λίγη σκέψη, στο στάδιο της σχεδίασης, μπορεί να ενσωματώνει χαρακτηριστικά τόσο διακοσμητικά όσο και προστασίας περιβάλλοντος.
Οι λιμνούλες είναι εύκολο να κατασκευαστούν και ακόμη και οι πιο μικρές έχουν αξία αν και όσο πιο μεγάλη είναι μια λίμνη τόσο πιο ελκυστική είναι για την άγρια ζωή. Οι μεγάλες μπορούν να αντεπεξέλθουν σε ένα μεγαλύτερο αριθμό οργανισμών και σε πολύ μεγαλύτερη ποικιλία ειδών. Απλά, προκατασκευασμένες λιμνούλες είναι φτηνές στην αγορά και εύκολο να εγκαταστήσεις, αλλά υπάρχουν επίσης εύκολοι τρόποι να χτίσεις με ελαστικές επενδύσεις ή επεξεργασμένο τσιμέντο.
Είναι μεγάλο πράγμα να έχεις μια λίμνη σε ένα σχολικό κήπο σαν χώρο μελέτης σημαντικών αρχών της οικολογίας. Τροφικές αλυσίδες, σχέση αρπακτικού - θύτη, προσαρμογή σε διαφορετικά περιβάλλοντα. Ο κύκλος της ζωής και η διασπορά είναι μερικά από τα θέματα που μπορούν να μελετηθούν μέσω μιας λίμνης.
Η ανάγκη φροντίδας του περιβάλλοντος γίνεται προφανής σε όλους όσους μελετούν λίμνες καθώς γίνεται φανερό πόσο τρωτά είναι κάποια είδη στην ρύπανση ή στην αναστάτωση του περιβάλλοντός τους.
Όταν έχει ήδη επιλεχθεί η επένδυση που θα χρησιμοποιηθεί, η τρύπα μπορεί να σκαφτεί. Χαράξτε το σχήμα και σκάψτε μια τρύπα ελαφρώς μεγαλύτερη από την ίδια τη λιμνούλα. Αφαιρέστε τυχόν κοφτερές πέτρες οι οποίες μπορούν να τρυπήσουν την επένδυση και στρώστε υγρή άμμο στην τρύπα. Εάν χρησιμοποιηθεί ελαστική επένδυση ίσως είναι αναγκαίο να στρώσετε πάνω της μερικά φύλλα heavy-duty polythene για επιπλέον προστασία. Κατεβάστε την επένδυση στην τρύπα και ελέγξτε ώστε να εφαρμόζει σωστά. Χρησιμοποιήστε αλφάδι πάνω σε μια σανίδα για να ελέγξετε τα επίπεδα στην περιφέρεια της λίμνης. Βάλτε άμμο στα κενά ανάμεσα στην επένδυση και στα πλευρά του λάκκου για επιπλέον υποστήριξη.
Το χώμα από την τρύπα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να φτιαχτεί ένας μικρός βραχόκηπος στη μια πλευρά της λίμνης. Αυτό θα εξασφαλίσει ένα χρήσιμο φυσικό περιβάλλον για βατράχους και άλλα αμφίβια εάν μερικές μεγάλες, με διάφορα σχήματα και πλήθος κρυψώνων, πέτρες χρησιμοποιηθούν.
Μερικές μέρες αφού η λίμνη θα έχει φυτευτεί μπορούν να εισαχθούν υδρόβιοι οργανισμοί. Μην συλλέγετε τους παραπάνω οργανισμούς από φυσικές λίμνες. Χρησιμοποιήστε μόνο οργανισμούς που μπορείτε με ασφάλεια να συλλέξετε από μια άλλη τεχνητή λίμνη, με την άδεια του ιδιοκτήτη. Ψάρια θα πρέπει να εισαχθούν μόνο αν δε θέλετε να διατηρείτε οργανισμούς όπως βατράχους ή λιβελούλες καθώς τα ψάρια πολύ γρήγορα θα φάνε τα περισσότερα από τα άλλα ζώα κι επιπροσθέτως θα εμποδίζουν νέα ζώα να εγκατασταθούν σ' αυτό το εν δυνάμει φυσικό περιβάλλον.
Τα σπουδαιότερα είναι τα κωνοφόρα, δηλαδή η ελάτη, η ερυθρελάτη, τα διάφορα είδη πεύκης, το κυπαρίσσι κι απ'τα πλατύφυλλα ο ευκάλυπτος, η κυανόφυλλη ακακία κ.ά.
Αυτά τα είδη πρέπει να φυτεύονται από το φθινόπωρο, δηλαδή όταν θα έχει βρέξει αρκετά ώστε το έδαφος να ποτιστεί σε βάθος 30-40 εκατοστά και μέχρι το τέλος Ιανουαρίου. Στη Βόρεια Ελλάδα και ιδιαίτερα στα μεγάλα υψόμετρα, οι φυτεύσεις μπορούν να συνεχιστούν και μέχρι 15 Μαρτίου ή και λίγο αργότερα γιατί εκεί βρέχει όλη την άνοιξη και τους πρώτους μήνες του Καλοκαιριού. Χρειάζεται μόνο προσοχή αν υπάρχουν κίνδυνοι από παγωνιές.
Αυτά πρέπει να φυτεύονται από τότε που θα ρίξουν τα φύλλα τους μέχρις ένα μήνα πριν βγάλουν καινούργια φύλλα δηλαδή από το τέλος Οκτωβρίου ως το τέλος Φεβρουαρίου περίπου κι ανάλογα με το είδος του δένδρου, το υψόμετρο, την υγρασία τους εδάφους, τους παγετούς και το στράγγισμα των πλημμυρισμένων εδαφών, αν υπάρχει τέτοια περίπτωση.
Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η : Δεν πρέπει να φυτεύονται δένδρα που έχουν φουσκώσει τα μάτια ή έχουν βγάλει καινούργια φύλλα.
Στο καλλιεργημένο έδαφος ανοίγονται οι λάκκοι που θα φυτευθούν τα δένδρα. Η καλλιέργεια του εδάφους που καλό είναι να γίνε δυο φορές, προτιμότερο είναι να γίνεται απ'την ’νοιξη ως το Φθινόπωρο. Το τελευταίο όργωμα σωστό είναι να γίνεται τουλάχιστον ένα μήνα πριν την φύτευση .
Οι λάκκοι πρέπει να έχουν βάθος και πλάτος ανάλογα με τις διαστάσεις των δένδρων που θα φυτέψετε. Για τα μικρά πεύκα, τα έλατα κ.λ.π. το βάθος του λάκκου πρέπει να είναι 40-50 εκατοστά και το πλάτος 40 εκατοστά.
Για τα δενδρύλλια που έχουν μεγάλο ύψος (λεύκη, καρυδιά, ευκάλυπτος κ.λ.π.) το βάθος του λάκκου, πρέπει να είναι το λιγότερο 70-80 εκατοστά και το πλάτος 60 εκατοστά.
Έτσι :
α) Για τη δημιουργία οικονομικού δάσους που θα μας δώσει τις μεγαλύτερες δυνατές ποσότητες ξυλείας, οι αποστάσεις από δένδρο σε δένδρο (φυτευτικός σύνδεσμος) πρέπει να είναι :
| Ελάτη - Ερυθρελάτη | 1,30Χ1,50 μ. |
| Μαύρη Πεύκη - Δασ. Πεύκη | 1,50Χ2,00 μ. |
| Χαλέπιος Πεύκη - Τραχεία | 2,50Χ3,00 μ. |
| Κουκουναριά | 3,00Χ3,00 μ. |
| Θαλασσία Πεύκη και Ραντιάτα | 2,00Χ2,50 μ. |
| Κυπαρίσσι πλαγιόκλαδο | 2,50Χ2,50 μ. |
| Κυπαρίσσι ορθόκλαδο | 1,00Χ1,00 μ. |
| Ευκάλυπτος | 3.00Χ3,00 μ. |
| Λεύκη ευραμερικανική (κανονική) |
Aπόσταση όχι μικρότερη από 3,5 μ. Φυτείες σε μεγάλη επιφάνεια 6Χ3 μέτρα ώστε μετά από αραίωση να μείνουν 6Χ6 μέτρα. Αν απ'την αρχή πρόκειται να γίνει στα πρώτα χρόνια συγκαλλιέργεια με γεωργικά είδη (καλαμπόκι, βαμβάκι, μποστανικά), τότε ο φυτευτικός σύνδεσμος πρέπει να είναι οπωσδήποτε 6Χ6 μέτρα.
Λεύκη λευκή ή ασπρόλευκη :
Και γι'αυτήν ισχύουν τα παραπάνω που αφορούν την ευραμερικανική (καναδική) οπωσδήποτε όμως ποτέ σε αποστάσεις μικρότερες από 5 μέτρα Μαύρη λεύκη (καβάκι) 0,50 μέτρα και πάνω. Καρυδιά 10Χ10 μέτρα και πάνω.
Oι αποστάσεις είναι διαφορετικές ανάλογα με το είδος των δένδρων που θα χρησιμοποιηθούν.
Έτσι αν χρησιμοποιήσετε Λεύκες η απόσταση πρέπει να είναι 8-10 μέτρα, για την Καρυδιά, 10-12 μέτρα, για την Ακακία, 6-8 μέτρα και για την Πεύκη 5-6 μέτρα.
Για πάρκα οι αποστάσεις είναι διαφορετικές, ανάλογα με το είδος των δένδρων που θα χρησιμοποιηθούν, την ανάμιξή τους και με το τι ακριβώς θέλουμε να επιτύχουμε.
Οι ρίζες των φυτών δεν πρέπει να μένουν ακάλυπτες στον ήλιο και στον αέρα ούτε για μια στιγμή, γιατί έτσι ξηραίνονται και αχρηστεύονται. Τα φυτά απ'τη στιγμή που θα βγουν από το φυτώριο πρέπει να μένουν ως την ώρα που θα φυτευτούν συσκευασμένα σε κιβώτια ή σε υγρές λινάτσες με λίγο χώμα στις ρίζες τους και να διατηρούνται σε σκιερό χώρο.
Τα φυλλοβόλα (π.χ. τα είδη λεύκης), μπορούν να διατηρηθούν αρκετές ημέρες (10-15) μέχρι να φυτευθούν, αρκεί οι ρίζες τους να παραχωθούν σε υγρή άμμο ή σε ελαφρό νωπό χώμα.
Πιέζουμε το χώμα γύρω από το φυτό με τις παλάμες μας και με τα δάχτυλα ανοιχτά ώστε να έρθει το χώμα σε επαφή με τις ρίζες. Κατόπιν συμπληρώνουμε και άλλο χώμα, που να φτάσει 2-3 εκατοστά πάνω από το λαιμό του φυτού και το πιέζουμε καλά. Όταν φυτεύουμε μεγάλα φυτά όπως π.χ. λεύκες, καρυδιές, ακακίες κ.λ.π., ρίχνουμε το χώμα στο βαθύ λάκκο κατά στρώσεις που τις πατάμε διαδοχικά.
Το τελευταίο πάτημα γίνεται με τα πόδια. Το φύτεμα τελείωσε. Σκαλίζουμε ελαφρά με το σκαλιστήρι γύρω από το φυτό σε ακτίνα 50 εκατοστών και διαμορφώνουμε το λάκκο έτσι που να μαζεύονται τα νερά της βροχής.
Αν ο καιρός δεν είναι βροχερός, πρέπει μετά το φύτεμα να ποτίσουμε τα μικρά φυτά με 3-4 κιλά νερό και τα μεγάλα με 6-8.
Στα δένδρα των πάρκων, συνήθως, δεν γίνονται κλαδέματα. Για όλα αυτά όμως πρέπει να συμβουλευθείτε τον δασικό της περιοχής σας.
Νοεμ. 2002
Καλή Επιτυχία
Π. Καλλίρης
Δασάρχης Κορίνθου
Πηγή: Ειδικό έντυπο του Υπ. Γεωργίας
Αναδάσωση με σβόλους για να ξαναπρασινίσουν τα βουνά μας. Περισσότερες πληροφορίες και αρκετά video :
http://whispering-planet.blogspot.com/2007/07/free-reforestation-video.html
Οι άλλες χώρες δοκιμάζουν την μέθοδο. Εμείς ;
Η προσπάθεια για την αναδάσωση του βουνού μας στην περιοχή του βουνού πάνω στην Ανω Γλυφάδα κοντά στο γήπεδος της Τερψιθέας συνεχίζεται.
Ήδη οι πρώτοι σπόροι που απλά φυτέψαμε στο χώμα του βουνού φαίνεται να έχουν πιάσει.
Το ίδιο και τα πρώτα πευκάκια που φυτέψαμε στην διάρκεια του χειμώνα.
Αρκεί βέβαια να μας βοηθήσει και ο καιρός να βρέξει λίγο ακόμη.
Βέβαια στόχος μας τώρα είναι να βρούμε έναν τρόπο να ποτίσουμε το καλοκαίρι όλα αυτά τα μικρά δεντράκια.